Zou jij met je billen bloot gaan? Mijn verhaal bij KRO-NCRV Pointer

Wat je in deze blog leest

Waarom ik mijn verhaal openbaar deelde bij KRO-NCRV Pointer
Wat ik vroeger deed als ik angstig was en wat ik nu doe
Waarom de golf van herkenning mij niet verraste maar wel raakte
Wat gedrag ons vertelt over de diepere laag eronder
Hoe je uit de tunnel komt en wat daarvoor nodig is

Te zien bij KRO-NCRV Pointer

Wellicht heb je het van de week gezien, misschien ook niet. Maar ik mocht dinsdagmiddag online komen op Pointer van KRO-NCRV met mijn verhaal. Iets wat eigenlijk in lijn lag met de documentaire van Marijn Kuipers die deze week ook uitkwam.

Gelukkig mag ik zeggen dat ik alleen maar positieve reacties heb gekregen. Maar als ik dan kijk bij Marijn... jeetje. Wat een negatieve reacties. En dat roept bij mij altijd dezelfde vraag op: waarom eigenlijk?

Zou jij jouw verhaal ook zo open en bloot durven te delen?

Ergens was het confronterend om mijn verhaal en de video terug te zien. Dit is immers voor een groter publiek. Wat zouden mensen hiervan vinden?

Vroeger at ik vanuit angst

Vroeger zou ik gaan eten. Eten vanuit angst. Angst dat mijn emmertje zou overlopen. Nou ja, eten. Ik noem het vaker vreten. Want ik liep letterlijk 30 keer naar de kast toe en vertelde mezelf:

"Joh, je hebt het niet nodig. Laat het lekker liggen."

En dat deed ik ook. 29 keer. Tot ik het wel pakte. En alle remmen gingen los.

Ik vrat op sommige avonden 1 reep weg. Op sommige avonden ook 2 repen, een zak chips en een pak snoep. Of waar ik ook zin in had.

Het patroon dat ik doorbrak

Nu koos ik bewust voor rust. Vaker naar buiten gaan. En een half uurtje op de spijkermat liggen mediteren. Niet omdat het de perfecte oplossing is, maar omdat ik had leren herkennen wat er in mij omging voordat ik naar de kast liep.

En dat is het verschil. Niet meer wilskracht, niet een strenger schema. Maar begrijpen wat het gedrag doet, wat het voor je oplost op dat moment, en dan een keuze maken.

Dat klinkt eenvoudig. Dat is het niet. Het heeft mij meerdere jaren en tientallen avonden van uitproberen, falen en opnieuw proberen gekost. Maar het lukt. En het kan ook voor jou.

De herkenning die volgde

Maar weet je wat mij het meest schokkeerde? Dat er zoveel herkenning was.

Ergens wist ik dit al, en voelde ik het ook, want ik zag het terug in mijn coaching. Maar om het ook zo in de praktijk te zien, verraste mij ook. Dat er zoveel mensen zijn die precies dit kennen. Die 30 keer naar de kast lopen en het de 30e keer toch pakken.

Had ik dit verwacht? Nee. Verrast het mij? Ook niet. En ik weet ook dat er genoeg mensen zijn die mails lezen die hier ook tegenaan lopen. En dat vind ik zo jammer, want ik weet dat er een weg uit deze tunnel is. Er is licht.

Het voelt niet altijd zo, maar hij is er wel.

Herken jij dit bij jezelf?

Doe de gratis eetgedragtest en ontdek in 5 minuten waarom jij steeds terugvalt in emotie-eten, snaaien of eetbuien. Niet meer discipline, maar begrip.

Doe de gratis eetgedragtest

Wat gedrag ons vertelt

Gedrag komt altijd ergens vandaan. Het is altijd een uiting van een diepere laag. Het gedrag wil je op korte termijn beschermen: rust geven, comfort bieden, beloning geven. Daarom ga je eten. Het werkt op dat moment. Altijd.

Maar op lange termijn ben je er klaar mee. En dat is waarschijnlijk het punt waar jij nu staat.

Ondanks dat mailtjes lezen zo prettig en comfortabel is, verandert dat natuurlijk niet de situatie waar je in zit. Dat is hard werken. Ik heb ook vele avonden mijn emoties aan moeten kijken, zonder succes, maar nog meer avonden met succes. En daar wil je je op focussen.

Er is licht in de tunnel

Ik weet ook dat er genoeg mensen zijn die mails lezen die hier ook tegenaan lopen. En ik wil heel graag dat jij niet ook negen jaar nodig hebt om te begrijpen wat ik nu weet.

Daarom heb ik een laagdrempelige optie gebouwd om samen te werken en juist dit probleem aan te pakken. Niet voor lang of voor veel, maar op jouw eigen gemak.

Het groepstraject

Voor mensen die graag op kleine schaal willen samenwerken. Je krijgt veel 1-op-1 elementen erin.

2x 1-op-1 gesprek met mij persoonlijk
30-daags online programma met video's en opdrachten
2x per week optie tot groepssessies
30 dagen WhatsApp begeleiding

Bekijk het groepstraject

Klaar met in dezelfde tunnel zitten?

Mailtjes lezen verandert de situatie niet. Maar één stap zetten wel. Begin vandaag met de gratis eetgedragtest of bekijk het groepstraject.

Doe de gratis eetgedragtest Bekijk het groepstraject

Veelgestelde vragen

Vragen over emotie-eten en herkenning

Wat is emotie-eten precies?

Emotie-eten betekent dat je eet als reactie op een gevoel in plaats van op lichamelijke honger. Het eten dient als uitlaatklep voor spanning, angst, verveling of stress. Het gedrag heeft altijd een functie op korte termijn maar lost de onderliggende emotie niet op.

Hoe stop je met emotie-eten?

Stoppen met emotie-eten begint bij het herkennen van het patroon: wanneer eet je, wat voel je op dat moment, en welke behoefte probeert het eten te vervullen? Zodra je dat helder hebt, kun je alternatieve manieren vinden om met die spanning om te gaan. Meer discipline of een strenger dieet helpt daarbij niet.

Waarom herkennen zo veel mensen zich in emotie-eten?

Omdat eten een van de meest toegankelijke manieren is om spanning te reguleren. Geen afspraak, geen wachttijd, geen oordeel. Je brein heeft geleerd dat eten werkt als pauzeknop, en dat patroon is bij veel mensen ontstaan in periodes van stress, perfectionisme of hoge prestatiedruk.

Wat is het verschil tussen emotie-eten en gewone trek?

Gewone trek bouwt langzaam op en wordt bevredigd door uiteenlopend voedsel. Emotie-eten komt plotseling op, is vaak gekoppeld aan een specifieke situatie of gevoel, en richt zich op troostvoedsel met veel suiker of vet. Na gewone trek voel je je verzadigd en tevreden. Na emotie-eten volgt vaak schuld of schaamte.

Zou jij met je billen bloot gaan?