Het leven is nooit perfect. Vroeger was mijn beste tool om met tegenslagen om te gaan: mezelf volstoppen met eten
Nu gebruik ik een spijkermat, schrijven en ademhaling. Niet omdat het makkelijker is — maar omdat het werkt. En omdat eten het probleem nooit wegneemt, alleen maar even uit het zicht duwt.
Koen Timmer·· ± 6 minuten
In deze blog leer je
Waarom eten zo'n effectief (maar tijdelijk) copingmechanisme is
Welke drie tools Koen zelf gebruikt bij tegenslagen
Hoe de spijkermat werkt als emotioneel resetknopje
Wat schrijven doet met gedachten die maar blijven rondspoken
Hoe je een persoonlijke gereedschapskist opbouwt
Waarom eten als copingmechanisme zo goed werkt
Het leven is nooit perfect. Er zijn tegenslagen. Conflicten. Dagen waarop je je klein voelt, moe bent, of gewoon niet weet hoe je verder moet.
En vroeger — lang voor ik wist dat het een patroon was — at ik mezelf daar doorheen. Een zak chips, een pak koekjes, iets zouts, iets zoets. Het gaf direct verlichting. Dat is geen toeval.
Eten werkt als copingmechanisme omdat het:
direct het beloningssysteem activeert (dopamine, serotonine)
de aandacht wegtrekt van wat er speelt
iets geeft om op te focussen — kiezen, pakken, kauwen
het gevoel geeft van controle, terwijl alles chaos is
"Eten deed wat ik nodig had: het maakte het minder. Voor even dan."
Wat er daarna gebeurt
Het probleem is dat "voor even" het sleutelwoord is. Zodra de zak leeg is, is de tegenslag er nog. Maar er is nu iets bijgekomen: het gevoel dat ik het weer heb laten gebeuren.
En dan begint het volgende patroon: schuldgevoel over het eten, gevoel van falen, compensatiedrang — en de volgende tegenslag wordt dan weer hetzelfde mechanisme ingegooid. Dit is ook waarom chocola verbieden het probleem niet oplost — het copingmechanisme verschuift hooguit.
Ik moest iets anders leren. Niet iets waarmee ik het gevoel kon ontwijken, maar iets waarmee ik er doorheen kon gaan.
Mijn drie tools bij tegenslagen
Spijkermat
Fysieke grounding. Dwingt aanwezigheid af — je kunt er niet op liggen en tegelijk in je hoofd zitten.
Schrijven
Gedachten van binnen naar buiten. Geen protocol, geen vragen — gewoon stroom van bewustzijn tot het hoofd leger is.
Ademhaling
Het zenuwstelsel kalmeren. Lang uitademen activeert de rem — het parasympathische systeem dat rust en herstel regelt.
De spijkermat als resetknopje
Ik was sceptisch. Een mat vol scherpe puntjes, en dat zou helpen bij stress? Maar ik heb het geprobeerd — en het werkt voor mij.
De scherpe prikkels trekken de aandacht naar het lichaam. Je hoofd kan niet meer rondhollen terwijl je op die mat ligt. Je bent aanwezig, noodgedwongen. En na een paar minuten merk je dat het zenuwstelsel begint te kalmeren — de spanning in je spieren zakt, de hartslag daalt, je ademhaling vertraagt.
Geen magisch instrument. Maar voor mij een effectief resetknopje in het moment van "ik weet niet wat ik moet doen met dit gevoel."
Schrijven: het hoofd leeg maken
Ik schrijf niet om iets te produceren. Ik schrijf om mijn hoofd leeg te maken.
Als er iets speelt — een gesprek dat niet goed ging, een beslissing die ik maar uittel, een gevoel dat ik niet goed kan benoemen — dan pak ik pen en papier en schrijf ik zonder filter. Wat er is. Hoe het voelt. Wat ik wil. Vijf minuten. Soms tien.
Je hoeft het nooit terug te lezen. Het blad is geen dagboek — het is een uitlaat. De gedachten gaan van binnen naar buiten, en daarmee verliest de spanning een deel van haar grip. Dit sluit ook aan bij wat ik beschrijf in de blog over het vermijden van een keuze bij emotie-eten.
Wil je leren hoe jij tegenslagen verwerkt zonder eten?
In de gratis 7-daagse challenge bouw je stap voor stap alternatieven op — afgestemd op hoe jij bent, niet op wat er in boekjes staat.
Lang uitademen activeert het parasympathische zenuwstelsel — het systeem dat je lichaam in rust- en herstelstand zet. Kort: als je bewust lang uitademt, stuur je je lichaam een signaal van veiligheid.
Dat klinkt simpel. En dat is het ook — maar het werkt. Vier tellen inademen, zes of acht tellen uitademen. Herhaal dat een minuut of twee. Je zult merken dat de lading van het moment iets minder is.
Het is geen ontspanningstechniek uit een wellnessboekje. Het is fysiologie. En je kunt het overal doen.
Jouw eigen gereedschapskist
Mijn drie tools zijn niet de enige tools. Ze werken voor mij. Jij bent misschien iemand die beter kwijt kan bij een wandeling. Of die bellers. Of die muziek zet. Dat is prima.
Waar het om gaat: je kunt een copingmechanisme als eten niet zomaar weghalen. Er moet iets voor terugkomen. Iets wat past bij wie je bent. Iets wat werkt op het moment dat de spanning het hoogst is.
In mijn coaching bouw ik die gereedschapskist samen met je op — niet als verplicht lijstje, maar als echte set van dingen die jou helpen op de momenten die tellen.
Klaar om een gereedschapskist te bouwen die echt voor jou werkt?
In een gratis kennismakingsgesprek kijken we samen welke tools het beste bij jou passen — als alternatief voor emotie-eten bij tegenslagen.
Koen gebruikt drie tools die hij zelf heeft opgebouwd: liggen op de spijkermat (voor fysieke grounding), schrijven (om gedachten te ordenen en emoties te benoemen), en bewuste ademhaling (om het zenuwstelsel te kalmeren). Geen van die drie is aangeboren — ze zijn aangeleerd als vervanging voor emotie-eten.
Eten geeft directe verlichting: het activeert het beloningssysteem, onderbreekt een negatieve gedachtegang en geeft het gevoel van controle. Het probleem is dat die verlichting tijdelijk is — de tegenslag is er nog zodra je klaar bent met eten, plus het gevoel dat je je opnieuw hebt laten gaan.
Voor Koen wel. De scherpe prikkels van de mat activeren het parasympathische zenuwstelsel — het systeem dat rust en herstel regelt. Het werkt als een gedwongen pauze: je kunt er niet tegelijkertijd op liggen en in je hoofd zitten. Wetenschappelijk bewijs is nog beperkt, maar het effect is reëel genoeg om te proberen.
Koen schrijft zonder filter: wat er is, hoe het voelt, wat hij wil. Geen journaling-protocol, geen vragen die je moet beantwoorden. Gewoon stroom van bewustzijn totdat de gedachten minder hard gaan. Vijf minuten is vaak genoeg om het hoofd leger te maken.
Dat is precies het werkpunt in coaching. Je kunt de neiging om te eten niet simpelweg weghalen — er moet iets anders voor terugkomen. Koen helpt je een persoonlijke gereedschapskist bouwen die past bij jouw stijl.
Ja. Je schrijft niet om iets te produceren — je schrijft om je hoofd leeg te maken. Het blad hoeft nooit gelezen te worden. Schrijven werkt als een uitlaat: de gedachten gaan van binnen naar buiten, en daarmee verliest de spanning een deel van haar grip.
Ja. In een gratis kennismakingsgesprek kijken we samen welke tools het beste bij jou passen, en hoe je die opbouwt als structureel alternatief voor emotie-eten. Plan hier →
Meer lezen
Gerelateerde blogs
Emotie-eten
Chocola uit huis bannen lost het emotie-eten niet op
