Meer dan de helft van Nederland is te zwaar. En dat ligt niet aan een gebrek aan informatie. We verzuipen in de diëten, sapkuren en theorieën over stress en koolhydraten.

Je weet zelf ook wel dat een appel beter is dan een roze koek. Je probleem is niet dat je niet weet hoe je moet afvallen. Je probleem is dat je het niet doet op de momenten dat het schuurt.

Je denkt waarschijnlijk dat je probleem begint bij je gewicht, een gebrek aan wilskracht of je stressniveau. Dat zijn slechts symptomen, niet de oorzaak.

Achter elke eetbui, elke verbroken dieetafspraak en elk moment van uitstelgedrag zit een psychologische blauwdruk. Je eet niet omdat je honger hebt. Je eet om iets anders te reguleren.

We moeten naar de besturing kijken:

• Je programmering en opvoeding: Hoe heb je onbewust geleerd om om te gaan met prestatiedruk, afwijzing en spanning? Welke copingmechanismen heb je geïnstalleerd die nu tegen je werken? Wat levert het je gedrag op?
• Je psychologische basisbehoeften:  Je mist autonomie, omdat je obsessieve regels en de weegschaal je leven dicteren. Hierdoor voel je je niet gemotiveerd en kan je niet jezelf zijn. Patronen die vaak terugkomen zijn pleasen & alles-of-niets mentaliteit.
• Je persoonlijkheid en waarden: Je bent waarschijnlijk gedreven, verantwoordelijk en rationeel. Je houdt van controle. Maar precies die drang naar perfectie en extreme discipline zorgt voor de onvermijdelijke kortsluiting in je hoofd, waarna je het opgeeft en doorslaat.

Mijn werk gaat daarom niet over de vraag: “Hoe val ik tien kilo af?” Een nieuw menu lost je overtuigingen niet op.

Mijn werk draait om de keiharde analyse: “Waarom saboteer jij je eigen doelen, en welk onbewust patroon houdt dat in stand?”

Gedrag verander je pas blijvend als we stoppen met het bestrijden van de symptomen. We pakken datgene aan wat de boel daadwerkelijk aanstuurt: je brein, je emotionele overlevingsmechanismen en de nuchtere logica van je eigen besluitvorming.